نظر تفسیری شورای نگهبان در خصوص اصل 96 قانون اساسی با موضوع نحوه رأی گیری از اعضای شورای نگهبان در بررسی مصوبات مجلس از لحاظ مغایرت یا عدم مغایرت با قانون اساسی

02 /04 /1360

در جلسه مورخ 2 /4 /1360 که با حضور 12 نفر اعضاء تشکیل شد در مورد نحوه رأی ‌گیری در مورد مصوبات مجلس از لحاظ انطباق با قانون اساسی بحث و بررسی مفصل به عمل آمد. برخی معتقد بودند «باید رأی ‌گیری به عدم مغایرت به عمل آید و چنانچه اکثریت اعضاﺀ شورای نگهبان رأی به عدم مغایرت مصوبه با قانون اساسی دادند، مصوبه قابل اجرا است.»

جمعی دیگر معتقد بودند «باید رأی‌ گیری به مغایرت مصوبه با قانون اساسی به عمل آید و در صورتی که اکثریت اعضاء رأی دادند مصوبه با قانون اساسی مغایر است، مصوبه جهت تجدیدنظر به مجلس شورای اسلامی داده می‌ شود.»

دراین خصوص رأی ‌گیری به عمل آمد (9) نفر با برداشت و تفسیر دو‌م یعنی اینکه رأی ‌گیری به عنوان مغایرت با قانون اساسی به عمل آید، رأی دادند و سه نفر از آقایان... به تفسیر او‌ل رأی دادند و در نتیجه تفسیر دو‌م تصویب شد.

توضیح:

اصل 96 قانون اساسی در مورد نحوه رأی ‏گیری نسبت به مغایرت یا عدم مغایرت مصوبات مجلس شورای اسلامی با احکام اسلام و قانون اساسی مقرر می ‏دارد:

«تشخیص عدم مغایرت مصوبات مجلس شورای اسلامی با احکام اسلامی با اکثریت فقهای شورای نگهبان و تشخیص عدم تعارض آنها با قانون اساسی بر عهده اکثریت همه اعضای شورای نگهبان است.»

در شورای نگهبان بر سر این موضوع بحث بود که آیا باید در مورد انطباق مصوبه مجلس با قانون اساسی رأی ‏گیری شود و نتیجتاً اگر اکثریت مصوبه را مطابق قانون اساسی دانستند تأیید می‏ شود و اگر اکثریت یعنی اقلاً 7 نفر از 12 نفر آن را منطبق بر قانون اساسی‏ ندانستند رد می ‏شود و یا اینکه باید رأی ‏گیری بر مغایرت مصوبه با قانون اساسی به عمل آید بگونه ‏ای که اگر اکثریت یعنی اقلاً 7 نفر از 12 نفر آن را مغایر قانون اساسی شناختند برای اصلاح به مجلس باز می ‏گردد و اگر این اکثریت حاصل نشد مصوبه تأیید می ‏شود نتیجتاً اگر شش نفر آن را مغایر بدانند و شش نفر مغایر ندانند چون رأی اکثریت بر مغایرت حاصل نشده است مصوبه تأیید شده محسوب می ‏شود، که همین نظر مورد تأیید اکثریت 9 نفر اعضاء قرار گرفت و رأی ‏گیری بر همین منوال ادامه یافت.